۱۸ سالگی!

سلام!
خب حالا دیگه ۱۸ام واقعا!
از وقتی بچه بودم ، این سن برام یه معنی خاص داشته.همیشه طرزفکر من این بوده که کسی که ۱۸ سالشه تازه زندگی واقعیش شروع میشه و دیگه اصطلاحا بزرگ میشه و مردی میشه واسه خودش!
اما سنم که اومد بالاتر متوجه این داستان شدم که نه واقعا!سن نیست که بزرگ بودن یا نبودن آدم هارو تعیین میکنه ،‌ بلکه ذهن آدمه که این کارو میکنه!سن به دید من ، یه عدده که سطح انتظار بقیه نسبت به خودمون و خودمون نسبت به خودمون رو در زمینه های مختلف ، تاحدی نشونمون میده.
منظورم چیه؟
خب وقتی کسی ۵ سالشه ، ازش انتظار نمیره که خرج یه خانواده رو بده! بلکه ازش انتظار میره کنجکاو باشه ، بازیگوش باشه و به قول خودمون ، بچگی کنه!
اما آیا این انتظارات برای شخصی که ۲۵ سالش هم هست یکسانه؟! خب مسلما نه! کسی از یه شخص ۲۵ ساله انتظار بازی کردن نداره ولی انتظار (برای مثال)‌ داشتن شغل و درآمد داره.
حالا درباره یک شخص ۸۰ ساله چی؟ کسی ازش انتظار کار کردن داره؟خب خیر!
پس هرچیزی سرجای خودشه و سرجای خودش هم اتفاق میفته.
اما بریم سراغ بحث اولمون ،‌ اینکه پس کی آدم بزرگ میشه؟!
برای من همچین چیزی فاقد معناست!چون اصولا هیچکس نمیتونه “بزرگ بودن ” رو تعیین ، تعریف و مشخص کنه.این یک چیز کاملا سلیقه ای هستش و پاسخ هرکس براش متفاوته.
دید من اینه که هروقت آدم احساس کرد که در خودش و زندگیش ، تغییرات بزرگی به وجود آورده/اومده ، احتمالا تونسته وارد مرحله بعدی بازی بشه! و این مراحل تمومی ندارن و ادامه دارن.
اصلا هدف آدم از اینجا بودنش همینه که تا میتونه مراحل رو رد کنه و رشد کنه ، و به قول خودمون ،‌ بزرگ بشه!


حالا که ۱۸ سالم شده ، میدونم توی کدوم مرحلم و انتظارات چیا هستن!
حالا احتمالا باید شروع دوره ی جدیدی باشه واسه امثال من . و صد البته که شروع دوره جدید ، به معنای اومدن غول های بازی بیشتر و بزرگ تر هست که باید رد شد ازشون و هرکدومشون توانایی یاد دادن چیزهای فوق العاده به آدم رو دارن.
نمیدونم چقدر دیگه میتونم دور خورشید بچرخم ، اما هر آدمی باید تا میتونه استفاده کنه از این بازی ،‌ چون طولی نمیکشه که بازی به اتمام میرسه.
مهم نیست چندساله هستی ، ۵ ،‌ ۲۵ ، ۴۵ ، ۹۵ ، باید بتونی استفاده کنی ، و علاوه بر تاثیر مثبتی که میزاری ، خوشحال باشی.پس زیاد درگیر عدد سن نشدن حداقل از دید من ، کار معقولانه تری هست چرا که ، سن فقط بازی با اعداده و روزی که کل این بازی تموم بشه ، بازی با اعداد به اتمام میرسه.
پس مهم اینه که توی هر سنی که هستی ، فقط توی سن خودت باشی! لازم نیست حتی جلوتر باشی ، چه برسه به عقب تر! چونکه هرچیزی ، در زمان خودش باید اتفاق بیفته و انجام بشه.در غیر‌این‌صورت،یا بازی بی‌مزه میشه‌یا به ههم میریزه!عجله و حسرتی نیست!
من برم واسه دور بعدی که میخوام بزنم دور خورشید….☀️

“مهدی آرمان”

16.03.1399

Mehdi Arman

.Everything is connected

نظرات (4)

  • زنو
    خرداد ۱۷, ۱۳۹۹ at ۱۱:۳۵ پاسخ دادن

    اگه فاصله زمین تا خورشید بیشتر میبود جدا از همه تاثیراتش هر چندسالِ خودمون یکبار این فکرا رو میکردیم که به نظرم واقعا حیف بود. فکر میکنم خیلی خوبه ادم این تعدادو بیشترش کنه این که دو دوتا چهار تا کنه ببینه کیه کجاس چیکار میکنه چیکار میخواد بکنه اصلا این چیزی که داره میره یا همون سن چیه و چه تاثیری داره. من خودم چون هر ماه اینکارو میکنم و خب به طبع هرسال تولدم بیشتر واقعا احساس خاصی به تولدم و ۱۸ سالگی ندارم یعنی حس خاصو دارم اما سعی میکنم همیشه داشته باشمش. دور خورشید خوش بچرخی.🖐

  • مهدی درویشی
    خرداد ۲۲, ۱۳۹۹ at ۲۳:۲۳ پاسخ دادن

    «پس هرچیزی سرجای خودشه و سرجای خودش هم اتفاق میفته.» من این جمله رو قبول دارم ما بعضی وقتا زیاد سخت می‌گیرم.
    راجب مراحل زندگی عالی بود دقیقا منم با همچین چیزی مواجه شدم و یه نوشته راجبش نوشتم اسمش رو گذاشتم زندگیِ پازلی! بنظرم زندگی هدف خاصی نداره و صرفا ما به زندگی معنا می‌بخشیم.
    فقط توی سن خودت بودن خیلی کار درستیه باعث می‌شه زندگی رو جرعه جرعه بنوشی اما خب نسل ما عجول هستیم، از بچگی از کودک می‌پرسیم می‌خوای چیکاره بشی از کودکی که هیچ دیدی از کار نداره 🙂 18 سال قشنگه، هر سنی قشنگه اگه قشنگ زندگیش کنیم. تبریک بابتش :))

    • Mehdi Armanنویسنده
      خرداد ۲۳, ۱۳۹۹ at ۰۱:۲۵ پاسخ دادن

      آره اون بلاگ رو خوندم ، خیلی هم عالی بود!
      دقیقا! هدف هست که به زندگی معنی میده.
      و با اینکه هر سنی قشنگه هم موافقم!
      مخلصم!

پاسخی بگذارید